अशोज ११, २०७८ 0

१२ बुँदे समझदारीको झलक

By वामदेव क्षेत्री घिमिरे

आन्दोलनको जब थालनी भयो लाखौँ जनता सडकमा उत्रिए । हामीले पनि गाउँगाउँबाट जनतालाई गुल्मीको सदरमुकाम गुल्मी, बाग्लुङ्गको सदरमुकाम र म्याग्दीको बेनीमा जनमानस उतार्ने हामीले निर्णय गरेका थियौँ । हामी भूमिगत नै भएकोले आन्दोलनको नेतृत्व नेपाली कांग्रेस र एमालेले गर्ने तर भित्रभित्र हामीसँग जोडिएका कार्यकर्ता पठाउने निधो गरेका थियौँ ।

अशोज ५, २०७८ 0

राजकुलोसँगै पाटनको धर्ती ब्युँतिदै छ

By शकुन्तला जोशी

जहाँ इच्छा, त्यहाँ उपाय ! पैसा पो थिएन, पढ्ने इच्छा र क्षमता उनीसँग तिब्र थियो । उनको प्रतिभा र अवस्था देखेर ज्ञानोदय बालबाटिकाका फाउन्डर प्रिन्सिपल इन्द्र याक्थुङ्बाले ६ कक्षादेखि १० कक्षासम्म अध्ययन खर्चको व्यवस्था गरिदिए । त्यसपछि उनले पढाई खर्चकै लागि काम गर्नु परेन, ढुक्कले पढे, कक्षामा उनले दोस्रो स्थान टेक्नु परेन । उनले त्रिभुवन...

भदौ २६, २०७८ 2

म किन सम्झि रहन्छु तिमीलाई !

By कपिल अन्जान

यस्तो लाग्यो, उनी पनि एक राजकुमारी हुन् । जो हाम्रो टिममा जोडिएका बाँकी सदस्यहरूको मनमा बसेर गइन् । जिन्दगीमा कमै मात्र मानिस मनमा बस्न सक्छन् । उनी त्यसै मध्येको एक थिइन् । स्वयम्भु, पशुपतिनाथ, बौद्ध लगायतमा उनीसँगै यात्रा गर्दा उनी निकै रोमाञ्चितसँगै निकै खुसी देखिन्थिन् ।

साउन ३, २०७८ 0

एक प्रतिरोधी सर्वहाराको आवाज

By शकुन्तला जोशी

‘सँगै घाँसदाउरा गरेको ती साथीहरू कति भेट्नु मन लाग्छ, कति माया लाग्छ । तिनेरले कति माया गथ्र्यो । सानिमाको रगडगमा आफू केही लाउनु पाउँदैनथ्यो । साथीहरू अपहत्ते गरेर खुवाउँथे । म भाग्थेँ ऊ परपरसम्म । तर, उनीहरू लखेट्दै आएर पनि खुवाउँथे, आफूले केही लान नपाएकोले मलाई लाज लाग्थ्यो ।’

साउन ७, २०७८ 0

बुइँगलमा पुष्पलाल, स्वीटरमा पुष्पलाल

By कला अनुरागी

आमाले चोरी औंलो माथि उठाउँदै संकेत गर्नुभो, ‘कमरेडहरू, आउनुभएको छ ।’ मैले कुरा बुझिहालेँ । जनयुद्ध चलिरहेको थियो । घरमा मध्यरात छापामार आउनु, केही दिन बुइँगलमा बस्नु, कहिलेकसो गाउँका मान्छे बटुलेर रातभरि मधुरो टुकी बालेर सानो स्वरमा छलफल गर्नु मेरो लागि नौलो थिएन । बरू रोमाञ्चक थियो ।

साउन १, २०७८ 1

चम्किँदैछ रातो तारा ?

By शकुन्तला जोशी

चम्किलो रातो तारा पढेर क्रान्तिमा लागेका मान्छेहरू त वास्तवमा आमूल परिवर्तनकै लागि हिँडेका थिए । जो हिँडेका थिए, ठूलो सपना देखेरै लागेका हुन् । अहिले पनि सीमित नेताहरूले त्यो सपना सम्झिरहेकै होलान् । बाँकीले आफ्नो व्यक्तिगत स्वार्थ पूरा गरे । तर फेरि पनि मुलुक–समाजलाई नै परिवर्तन गर्न भनेर देखेको सपना त अधुरै...

प्रतिनिधि

साउन २४, २०७८ 0

न्यायको भोकले नगरपालिकासम्म

By शकुन्तला जोशी

उनी नगरप्रमुख हुन्, यसभन्दा पहिले परिवारको जिम्मेवारी, पार्टीको जिम्मेवारी, समाजसेवाका अन्य क्षेत्रसँग पनि उनी अभिन्न रुपमा जोडिएकी छिन् । यी सारा जिम्मेवारी उनी चुस्त हिसाबले निर्वाह गर्ने दावी गर्छिन् । ‘कसरी गर्नुहुन्छ त समय विभाजन ?’ उनी हाँस्दै जवाफ दिन्छिन् – ‘समयको उचित बाँडफाँड । मैले कहिले पनि परिवारलाई दिने समय पार्टीलाई दिइनँ, पार्टीलाई दिने समय परिवारलाई बाँडिन । अहिले म नगरप्रमुख हुँ, जनताको समय काटेर व्यक्तिगत जीवनमा लगाउँदिन ।

जेष्ठ २१, २०७८ 0

जहाँ हुन्छ निःशुल्क पिसिआर परीक्षण: जनसेवामा तल्लीन तिलोत्तमा

By शकुन्तला जोशी

सरकारी अस्पतालले पनि पिसिआर परीक्षणको हजार रूपैयाँ लिइरहेको बेला हाम्रो नगरपालिकाले गत वर्षदेखि नै निःशुल्क गर्दै आएको छ । नगरपालिकाकै लगानीमा गत वर्ष नै कोरोना अस्पताल बनाइएको थियो । यसपटक संक्रमण ह्वात्तै बढेपछि ६० शैय्याको नयाँ अस्पताल बनाइएको छ । अस्पतालमा स्वास्थ्यकर्मी, ‘सेन्टर फ्लो अक्सिजन’लगायत आवश्यक व्यवस्था मिलाइएको छ । अस्पतालमा डाक्टर तथा अन्य स्वास्थ्यकर्मीको व्यवस्थाका साथै बिरामीलाई खानाको व्यवस्था पनि नगरपालिकाले नै गरेको छ ।

जेष्ठ ११, २०७८ 0

‘समस्यामा परेका नागरिकको घरैमा खाना पु-याउने व्यवस्था हुँदैछ’

By शकुन्तला जोशी

नगरपालिकामा ‘भोकै परियो’ भन्ने गुनासोसहितको फोन आउने क्रम बढेको छ । यसैबीच दुई-तीन ओटा संस्थासँग छलफल चलिरहेको छ । तर गत वर्षको जस्तो भीड नगरिकन घरैमा तयारी खाना पु-याइने छ । नगरपालिकाको टिमले फोन सम्पर्कका आधारमा कमसेकम दैनिक २ सय जना जतिलाई खाना लगिदिने तयारी भइरहेको छ ।

जमानाका कुरा

जेष्ठ १७, २०७८ 0

हल्खोरीरामको पंखा

By शकुन्तला जोशी

थापाथलीमा फलामे पुल गाडी हिँड्नलाई बनाइएको थियो । पैदल यात्रुका लागि पुलमुनि सालको मुढा गाडेर त्यसमाथि फलेक ओछ्याएर पुल हालिएको थियो । त्यसरी हिँड्दा उनी आफ्नो प्रतिछाया बाग्मतीको पानीमा देख्थे...

जेष्ठ ५, २०७८ 0

जमदार पाँडेकी चौथो श्रीमती

By शकुन्तला जोशी

ठट्टामा भने पनि कहिलेकाहीँ श्रीमानले भनेका कुराले उनलाई रिस उठ्थ्यो । श्रीमान् भन्थे, ‘घिउ खानका रहरले आइमाईहरू वर्ष दिन नभई बच्चा पाउँछन् ।’ उनलाई लाग्थ्यो, ‘लोग्ने मान्छेहरू अलिक बार परदेश...

जेष्ठ १, २०७८ 0

नेपालमै थियो पैसा छाप्ने पानढिकी

By वासुदेव अधिकारी

‘नेपालमा मुद्रा छाप्ने पानढिकी रहेछ नि है दाइ’, मैले उहाँको सम्झना अझ खोतल्न चाहेँ । ‘हो, त्यो पहिले सिंहरदरवारमा थियो रे । पछि त्यस ठाउँमा चन्द्र शमशेरले दरवार बनाउने क्रममा...

कला

जेष्ठ ८, २०७८ 0

नारायणगोपालले ‘पुनर्जन्म’ गराएका गीतकार

By कला अनुरागी

त्यो सम्झना कालीप्रसादको मनमा ताजै छ । नभन्दै, पाँच दिनमा नारायण गोपाल सूचना विभाग पुगे । पस्नेबित्तिकै सोधे, ‘भयो मैले भनेको कुरा ?’ ‘आफूलाई भने त्यो कुरा बिर्सिदिए पनि हुन्थ्यो भन्ने लागिरहेको थियो । मैले चिया त खाऔं भनें । तर उहाँले चिया होइन, तपाईंले लेख्नुभयो कि भएन भनेर खिरिल्याउन थााल्नुभयो । त्यसपछि मैले दिएँ । उहाँले चार-पाँच पटक पालैपालो पढ्नुभयो । अनि ल म हिडें भनेर निस्कनुभयो । मलाई लाग्यो– लौ बर्बाद भयो । राम्रो भए पो प्रतिक्रिया दिनुहुन्थ्यो, नराम्रो भन्न नसकेर हिड्नुभयो भन्ने लाग्यो ।’...

रङ्गमञ्च

जेष्ठ ७, २०७८ 0

सिर्जना र युगको ‘ड्रामा अफेयर’

By कला अनुरागी

मण्डला नाटकघरमा नाटक हेर्न आउने दर्शकबीच भेटेकी थिइन् सिर्जनाले युगलाई । तर युग आम दर्शक मात्रै थिएनन् । सिर्जनाजस्ता पाठकको हृदय हल्लाइदिने उपन्यास ‘उर्गेनको घोडा’का लेखक थिए । सिर्जनाले समकालीन साहित्यकारका लेखन पढिरहेकै थिइन् । राम्रा पनि लागेका हुन् कति । तर कता–कता एउटा असन्तोषका लागि रिक्त स्थानजस्तो बनिरहेको उनले पाउँथिन् । जब युग पाठकको उपन्यास पढिन्, उनले आफूभित्रबाट सन्तुष्टिको उच्छवास बाहिर निस्किरहेको पाइन् । ‘यो लेखक ठीक छ,’ उनले मनमनै बोलेको संवाद थियो त्यो ।

लोकप्रिय

उद्यम

जेष्ठ ७, २०७८ 0

नयाँ विरासत निर्माणको कथा

By शकुन्तला जोशी

घरानियाँ व्यवसायको...

सिनेमा

कार्तिक २८, २०७४ 0

‘अनमोल केसीबाहेक कोही हिरो छैन’

By कला अनुरागी

नेपालमा अहिले...

नृत्य

कार्तिक २४, २०७४ 0

जब नम्रता नाच्छिन्…

By कला अनुरागी

कत्थक नृत्यमा...

छवि

असार १२, २०७८ 0

हली दाइ अर्थात मदन भण्डारी

By जिन्दगानी

मदन भण्डारीका...

बुक क्याफे

जेष्ठ ४, २०७८ 3

‘राम्रो किताब छान्न नसके अशिक्षितबराबर भइन्छ’

By कला अनुरागी

संगीत, साहित्य, दर्शन आदिका किताब उनको पुस्तकालयमा छन् । ‘कसरी करोडपति बन्ने’, ‘साथीहरूको मन जित्ने’ भन्नेजस्ता किताब ट्वाइलेटमा । उनी भन्छन्, ‘यस्ता किताबलाई मेरो पुस्तकालयमा प्रवेश छैन । चाहे ती अर्बौं प्रति नै बिक्री भएका किन नहुन् ! भाइबहिनीहरूले पढ्न...

फाल्गुन ६, २०७४ 0

विमोचन विमर्श : हजार माइलको बाटो

By कला अनुरागी

हाम्रो जमिन त समाज नै हो नि । समाजभन्दा बाहिर गएर जमिन हुँदैन । जस्तो मैले स्वैरकल्पनाको प्रयोग गरें ।...

कार्तिक ३०, २०७४ 0

रक्सीको भन्दा कडा लत

By कला अनुरागी

धरावासी किताब पढ्दा ध्यानस्थ मुद्रामा मौन हुन्छन् । उनलाई कुनै कुराले बाधा गर्दैन । टिभी हेरिरहेको वा हो–हल्ला भइरहेको ठाउँमा...

कथा

जेष्ठ १८, २०७८ 0

रेडियो माइला

By हाङयुग अज्ञात

उसको हृदयको इनारभित्र कति दु:खहरू जूनको प्रतीक्षामा हुन्थे होलान् तर कहिले आएन उज्यालोको बाल्टी लिएर त्यो पूर्णिमाको रात । तर पनि रेडियो माइला हँसिमजाक गरिरहने, अरुलाई हँसाउने र आफू पनि हाँसिरहने । यता गाउँलेहरूले सोध्ने गर्थे- 'हाउ जारी...

संस्मरण

अशोज ४, २०७८ 0

ढाडमा टेकेर टाउकामा हिर्काउने योजना

By वामदेव क्षेत्री घिमिरे

पार्टीले थानकोट पुलिस चौकीमा आक्रमण गर्यो । सर्लाहीको मलंगवामा सेनाको हेलिकोप्टर खसालियो । यी घटनापछि...

भदौ २८, २०७८ 0

चुनवाङको स्मरणीय बैठक

By वामदेव क्षेत्री घिमिरे

म दिल्ली गएको बेला पार्टीले मेरो सुरक्षालाई दिएको ‘पेस्तोल’ बढी खोजबिन भएछ । मैले त्यो...

जीवन कथा

जेष्ठ २७, २०७८ 2

‘पैसा छँदैछ, लेखायो होला !’

By कला अनुरागी

‘मभित्र एउटा कलाकार लुकेर बसेको छ । मलाई रंगमञ्चमा उत्रिन मन छ । मेरो सबैभन्दा अन्तिम इच्छा पनि हो यो ।’ स्कुले जीवनमा नाटक खेलेको सम्झिँदै भने, ‘त्यसैबेला मभित्र कलाकारिताको बीउ रोपिएको थियो । अब यो क्षेत्रमा एकचोटि आफ्नो उपस्थिति...

जेष्ठ २२, २०७८ 0

मुरली केटोको कथा

By कला अनुरागी

बुबाले छेडेर दिन्थे कहिले बाँसुरी, कहिले मुरली । त्यही बजाउँदा–बजाउँदै संगीतमा रस पस्यो उनलाई । सबैले भन्थे– ‘राम्रो बजाउँछस् ।’...

जेष्ठ १९, २०७८ 1

‘पूर्वयुवराज दीपेन्द्र भन्थे– सरकार नभन्नुस् सर, दीपेन्द्र नै भन्नुस् न’

By कला अनुरागी

बूढानीलकण्ठमा उनले सर्वसाधारणलाई मात्रै पढाएनन् । तत्कालीन राजाका छोराछोरीलाई पनि पढाए । उनले दीपेन्द्र, नीराजन र पारसलाई बूढानीलकण्ठमै पढाए ।...

जिन्दगानी पोडकास्ट

चिन्तन

मंसिर २१, २०७६ 0

धेरै पढ्नेको दिमाग खराब हुन्छ ! (भिडियोसहित)

By कला अनुरागी

अलि धेरै पढ्यो भने मान्छेको दिमाग खराब...

कार्तिक २७, २०७४ 0

अबको पाँच बर्षमा हतियार उठ्छ- विजयकान्त कर्ण

By कला अनुरागी

आज कसैलाई लाग्ला, अब त कसले हतियार...

ट्विटर

अशोज ११, २०७८ 0

१२ बुँदे समझदारीको झलक

By वामदेव क्षेत्री घिमिरे

आन्दोलनको जब थालनी भयो लाखौँ जनता सडकमा उत्रिए । हामीले पनि गाउँगाउँबाट जनतालाई गुल्मीको सदरमुकाम गुल्मी, बाग्लुङ्गको सदरमुकाम र म्याग्दीको बेनीमा जनमानस उतार्ने हामीले निर्णय गरेका थियौँ । हामी भूमिगत नै भएकोले आन्दोलनको नेतृत्व नेपाली कांग्रेस र एमालेले गर्ने तर भित्रभित्र हामीसँग जोडिएका कार्यकर्ता पठाउने निधो गरेका थियौँ ।

अशोज ५, २०७८ 0

राजकुलोसँगै पाटनको धर्ती ब्युँतिदै छ

By शकुन्तला जोशी

जहाँ इच्छा, त्यहाँ उपाय ! पैसा पो थिएन, पढ्ने इच्छा र क्षमता उनीसँग तिब्र थियो । उनको प्रतिभा र अवस्था देखेर ज्ञानोदय बालबाटिकाका फाउन्डर प्रिन्सिपल इन्द्र याक्थुङ्बाले ६ कक्षादेखि १० कक्षासम्म अध्ययन खर्चको व्यवस्था गरिदिए । त्यसपछि उनले पढाई खर्चकै लागि काम गर्नु परेन, ढुक्कले पढे, कक्षामा उनले दोस्रो स्थान टेक्नु परेन । उनले त्रिभुवन विश्वविद्यालयबाट व्यवस्थापन विषयमा स्नातकोत्तरसम्मको अध्ययन पूरा गरे ।

अशोज ४, २०७८ 0

ढाडमा टेकेर टाउकामा हिर्काउने योजना

By वामदेव क्षेत्री घिमिरे

पार्टीले थानकोट पुलिस चौकीमा आक्रमण गर्यो । सर्लाहीको मलंगवामा सेनाको हेलिकोप्टर खसालियो । यी घटनापछि भने बल्ल शाही सरकार तर्सेको थियो । यी घटनासँगै माओवादी र अन्य राजनीतिक दलका बिचमा आ–आफ्नो तरिकाले संघर्ष गर्ने तय थियो ।

भदौ २८, २०७८ 0

चुनवाङको स्मरणीय बैठक

By वामदेव क्षेत्री घिमिरे

म दिल्ली गएको बेला पार्टीले मेरो सुरक्षालाई दिएको ‘पेस्तोल’ बढी खोजबिन भएछ । मैले त्यो पेस्तोल मेरा सुरक्षामा खटिएका जनमुक्ति सेनाका कमरेड रेश्मालाई सहिद परिवार वेणीराम भुसालको घरमा सुरक्षित राख्न दिएको थिएँ । मेरा सुरक्षामा खटिएका रेश्माले भन्नुभयो– ‘तपाईंको पेस्तोल कब्जा गर्न खोजेका थिए, मैले केही भनिनँ’ भन्नुभयो । कस्तो निचता हो ?

भदौ २६, २०७८ 2

म किन सम्झि रहन्छु तिमीलाई !

By कपिल अन्जान

यस्तो लाग्यो, उनी पनि एक राजकुमारी हुन् । जो हाम्रो टिममा जोडिएका बाँकी सदस्यहरूको मनमा बसेर गइन् । जिन्दगीमा कमै मात्र मानिस मनमा बस्न सक्छन् । उनी त्यसै मध्येको एक थिइन् । स्वयम्भु, पशुपतिनाथ, बौद्ध लगायतमा उनीसँगै यात्रा गर्दा उनी निकै रोमाञ्चितसँगै निकै खुसी देखिन्थिन् ।

भदौ २१, २०७८ 0

बाबुरामको कारवाही फुकुवा

By वामदेव क्षेत्री घिमिरे

त्यतिबेला माओवादीका दावा थियो ८०% प्रतिशत भूभाग हाम्रो कब्जामा छ । त्यहीँ समय पार्टीको हैसियतबाट अध्यक्ष कमरेड प्रचण्डले र क्रान्तिकारी जनपरिषद छाया सरकारको प्रतिनिधिको रुपमा बाबुराम भट्टराईले चीन, भारत, यूरोपियन देश अमेरिका लगायतका देशलाई नेकपा माओवादीका तर्फबाट चिठ्ठी लेखेको थियो ।

भदौ १४, २०७८ 0

लावाङको बैठक र बाबुरामको कारबाही

By वामदेव क्षेत्री घिमिरे

त्यसपछि क. प्रचण्ड यू–टर्न हुन थाल्नु भयो । बाबुरामलाई पनि भारत पठाउने र वार्ताको वातावरण बनाउने र बाबुरामले अगाडी सारेको लोकतान्त्रिक गणतन्त्रको कार्यदिशा स्वीकार गर्न वाध्य हुनु भयो ।

भदौ १३, २०७८ 0

‘इकोराइटर’ अमर नेम्बाङको सम्झना

By मुनराज शेर्मा

कविताको पान्थरे अस्तित्व र परिभाषा भन्दा बेगल फम्र्याट थियो उनीसँग । पश्चिमा कवि लेखकको दार्शनिकतामा आफूलाई खर्लप्पै निचोरेर चोबेका थिए । त्यो भावनात्मक मानवतावादी बौद्धिकताको तानमा लिम्बू संस्कृति, भुगोल, पर्यावरण र नेपाली समाजको रङ, बुट्टा र चेतना भरिएको कविता बुनेर नेपाली साहित्यलाई अर्पण गरे ।

भदौ ७, २०७८ 0

फुन्टीवाङको स्मरणीय बैठक

By वामदेव क्षेत्री घिमिरे

मैले आफ्नो मत के राखेको थिएँ, मलाई घेरा हाल्ने, धम्काउने काम भयो । कमरेडहरुले त्यहीँ नै आक्रमण गर्छन् कि भने जस्तो स्थिति देखियो । आज पनि म यही पार्टी र आन्दोलनमा छु

भदौ ६, २०७८ 0

फूलैफूलको शहर मस्कोमा पाइला राख्दा

By विष्णुबहादुर सिंह

घरिघरी साथीहरुतिर हेर्थें, उनीहरु मतर्फ नै आँखा तन्काइरहे झैं लाग्थ्यो । तर म आफ्नो जीवन आफ्नै हिसाबले जिउने स्वेच्छाचारी जीव परें, बेमतलब मुस्कुराइदिन्थें र भोड्का स्वाट्ट पारिदिन्थें ।